Participatie-taart

Vandaag vertelde ik een collega communicatie binnen de gemeente wat toch telkens maakt in een project of proces dat de organisatie ervan voorrang krijgt boven het faciliteren en verbindingen maken tussen mensen en wat er al is. Dat we toch binnen blijven i.p.v. naar buiten gaan. En dat het niet meer ‘anders’ kan of lukt. Mijn antwoord: Het proces/project is al van start is gegaan.

Een voorbeeld: Als consulent heb je vaak geen tijd meer om het netwerk in te schakelen, want je productie moet klaar en aan iedereen zorgvuldig verstuurd zijn. Namelijk voor de volgende bijeenkomst of verantwoording die al gepland staat. Met een betrokkene in gesprek gaan, die je nog niet eerder hebt gesproken, betekent dat je hele productie misschien wel opnieuw moet en je tijdsplannen aangepast moeten worden. Daar is geen ruimte meer voor, want afspraken zijn al gemaakt. De route is al bepaald.

Ik hoor een vriendin zeggen: ‘Je zet dingen op je website die mensen niet begrijpen, je slaat stapjes over die voor jou zo vanzelfsprekend zijn’. Nu ga ik mijn recept van de participatie-taart niet verklappen, wel deel ik hier het belangrijkste ingrediënt, namelijk draagvlak creëren. En dat doe je door met mensen samen de route te bepalen.

Het woord draagvlak creëren is voor veel mensen niet nieuw, maar als je een gedragen uitkomst van je project/proces wil, is het zaak dat je voor het starten van dit project/proces met dit ingrediënt aan de slag gaat. En dat wordt vaak vergeten. Men start het project/proces en gaat al doende aan de slag met het creëren van draagvlak. Je mikt alles door elkaar en het belangrijkste ingrediënt kan niet meer rijzen.. Je krijgt een platte taart zonder bodem.

Kortom, wil je dat dat inwoners, betrokkenen, collega’s samen ergens de schouders onderzetten? Investeer dan voordat je plannen ontwerpt en tijdsplannen maakt in het verbinden van die personen die de taart mogen (op)maken.

thVT6DZKHU

Ondertussen zijn bakbenodigdheden en natuurlijk een keuken waarin deze gebakken gaat worden erg handig. Want wat is de bedoeling, waar werken we naartoe, binnen welke grenzen. Willen we een taart met 8 of 12 stukken, mag het ertussen zitten of moet het voldoen aan precies een even getal? Mag het met chocolade, of moet het zonder suiker.

Ook een communicatieplan en huisstijl kunnen ondersteunen: ‘Toch leuk die taart die we gaan maken, moet je eens kijken in welke keuken we mogen samenwerken’. Maar let op: Wacht nog even met het plan van aanpak! Kijk eerst samen rond in de keuken en welke handige benodigdheden of ingrediënten de betrokkenen zelf meenemen: “Wat is er en wat kunnen we verbinden!”

Een spin in ’t web die de lijntjes verbindt of vastlegt, maakt ook dat de betrokkenen weten welk stuk van de taart zij mogen maken en/of mogen opeten. Verwachtingsmanagement is namelijk ook een belangrijk ingrediënt die het draagvlak laat rijzen. Ik kan je helpen en deze coördinator of procesregisseur zijn. Degene met daadkracht en lef die vooral doet!eerste stap is doen; praat met wat je hebtMeer weten? Maak gerust een afspraak, ik ben benieuwd welke taart je in gedachten hebt!

Een gedachte over “Participatie-taart

  1. Herkenbaar Wendy. In de tijd dat ik vanuit mijn positie vaak met beleidsmedewerkers werkte heb ik projectplannen voorbij zien komen die nauwelijks meer dan een kladje waren en waar werkelijk van alles aan schortte. Ik heb nooit begrepen dat daar in een professionele organisatie genoegen mee werd genomen. Dat mag – in mijn optiek – nooit het recept zijn voor de taart. Alles staat of valt met de voorbereiding van het ‘bakevenement’.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s